De Oma van Awa

www.laatstereiswijzer.nl plaatste een blog van Bahabic: “Twee keer per jaar krijgen we een berichtje over het wel en wee van de familie Cham. En over de schoolprestaties van hun dochter Awa. De Gambiaanse Awa is twee weken jonger dan de Nederlandse Sacha. Acht jaar geleden, toen de twee meisjes bijna 5 jaar oud waren, hebben ze elkaar ontmoet, in Afrika. We raakten bevriend met de familie. Ze speelden met een lekke voetbal, aten waterijsjes en dronken lekkere lauwe cola, en we aten met zijn allen rijst met vissaus uit een grote schaal. Sacha vond het een feest om met haar handen te mogen eten. Al pratende ontdekten we dat de kleine Awa niet naar school ging en we besloten dat wanneer het ene meisje naar school gaat, dat ook voor haar Gambiaanse vriendin zou moeten gelden.

Sindsdien fietsen we twee keer per jaar naar de Western Union op het Rokin en sturen we geld voor de school in Gambia, en nog wat extra voor schooluniform, boeken en schriften. De ouders van Awa hebben zelf vijf kinderen. Daarbij zijn de vijf kinderen van een overleden zuster en zwager gekomen. Ze wonen allemaal samen in een ruime twee-kamer hut en delen hun waterput met nog zo’n tien andere gezinnen. Mijn dochter genoot van de kinderrijke omgeving. We ontmoeten ook de oma van het gezin die vanuit een dorp ver weg op bezoek was. Awa was dol op haar oma en ging elke schoolvakantie bij haar in het dorp logeren.

Vorige week liet het gezin ons weten dat oma overleden was. We stuurden meteen een bericht terug om hen sterkte te wensen. We kunnen ons oma nog goed herinneren en hebben een mooie foto van haar, waarbij we een kaarsje zouden branden. Dat was een schot in de roos. Er bleek namelijk geen andere foto van oma te bestaan. De foto werd meteen verstuurd, daar afgedrukt, en in een mooi lijstje gezet en op de kist geplaatst. Een week lang zaten de mensen uit het dorp in beurten rondom de kist afscheid te nemen van deze mooie oude dame.
We hadden zelf wel naar de begrafenis willen gaan. Men liet ons weten dat onze condoleances bij oma in de kist waren gelegd, en onze foto er dus bovenop, en zo waren we er toch nog een beetje bij.”

http://www.laatstereiswijzer.nl/2016/10/de-oma-van-awa/